Εκτύπωση

Απάγκιο στη θύμηση...

on .

img668

Αγαπητοί συγχωριανοί και φίλοι.

Στις δύσκολες στιγμές που περνάμε όλοι μας, έκανα τη σκέψη να αναζητήσουμε ξανά ένα απάγκιο, μέσα από ένα ταξίδι θύμησης στο χωριό,  από  το  αρχείο έγχρωμης φωτογραφίας, που μου εμπιστεύτηκε λίγο πριν φύγει από κοντά μας ο συγχωριανός μας Παναγιώτης Λάκκας.

Το αρχείο αυτό, περιλαμβάνει χιλιάδες αρνητικά φωτογραφιών και απαιτεί πολύ χρόνο για να ψηφιοποιηθεί ολόκληρο.  Ένα ελάχιστο  δείγμα είναι οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε.

Για το καλοκαίρι σκεφτόμαστε μια εκδήλωση στην πλατεία, αφιέρωμα στην ιστορία του χωριού μέσα από την προβολή παλιών φωτογραφιών από το αρχείο του Παναγιώτη Λάκκα, αλλά και συγχωριανών που επίσης μου έχουν εμπιστευτεί τα αρχεία τους. 

Υπομονή και καλή αντάμωση στο χωριό μας που τόσο αγαπάμε...

Δημήτρης Στεργιούλης

Υ.Γ. Για αρχική διάλεξα αυτή την καταπληκτική  φωτογραφία του 1985. Η μπουλντόζα με χειριστή το Γιώργο Κατσάνο φτάνει στον Αη Θανάση. Η γιαγιά τρέχει να την προϋπαντήσει, ζαλιγκωμένη το μικρότερο εγγόνι και τραβώντας τα άλλα απ' το χέρι. Στο μεταίχμιο δυο εποχών.  

 ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΔΩ

 

Εκτύπωση

Οι εθνικές επέτειοι στα Θεοδώριανα.

on .

xz

Αγαπητοί συγχωριανοί και φίλοι, ζώντας όλοι μας πρωτόγνωρες και πολύ δύσκολες καταστάσεις, με αφορμή την σημερινή επέτειο της επανάστασης του 1821, σας καλώ να  γυρίσουμε λίγο πίσω και να κάνουμε ένα  νοσταλγικό επετειακό ταξίδι στο χρόνο.

Ένα ταξίδι στον εορτασμό των εθνικών επετείων στα Θεοδώριανα, μέσα από το τεράστιο αρχείο ασπρόμαυρης φωτογραφίας που έχω συγκεντρώσει από πολλούς συγχωριανούς και κυρίως από το αρχείο που μου εμπιστεύτηκε ο αείμνηστος φωτογράφος του χωριού μας Παναγιώτης Λάκκας. 

Χρόνια πολλά σε όλους. Δύναμη, αισιοδοξία  και καλή αντάμωση  πάλι στο χωριό μας.

Δημήτρης Στεργιούλης.

 

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 

Εκτύπωση

“Η αντιξοότητα δημιουργεί ανθρώπους και η ευημερία τέρατα”

on .

 
 pndimia
Φωτογραφία:  www.ieidiseis.gr
Η αντιξοότητα δημιουργεί ανθρώπους και η ευημερία δημιουργεί τέρατα”
Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος συγγραφέας
 
Με τα λόγια του μεγάλου συγγραφέα και εν μέσω της πανδημίας από τον COVID-19, αγαπητοί μου φίλοι θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις.
 
Ζούμε σε χώρα που με υπερβολική άνεση απαξιώνουμε τους πάντες και τα πάντα. Γίνεται με γενικευμένο “ξερολισμό” και την ιδιοτέλεια του νεοέλληνα που στην παραμικρή κρίση αδειάζει τα ράφια των super market λες και δεν υπάρχει αύριο.
 
Ας αναρωτηθούμε όλοι μας πόσες φορές δεν έχουμε απαξιώσει τους δημόσιους υπαλλήλους και ιδιαίτερα το ιατρο-νοσηλευτικό προσωπικό του ΕΣΥ; Αλήθεια άραγε στα ιδιωτικά νοσοκομεία όλα είναι “καλώς καμωμένα”; Με το ύψος των χρεώσεων και τις αχρείαστες εξετάσεις ώστε να αυξηθεί ο λογαριασμός τι γίνεται; Πόσες φορές ως συνοδοί ασθενών δεν έχουμε μιλήσει απρεπώς σε νοσηλευτικό προσωπικό, επειδή δεν ανταποκρίθηκε σε χρόνο dt σε κάποιο αίτημα μας; Έχουμε δουλέψει ποτέ νύχτα;Γνωρίζουμε την τωρινή μισθολογική κατάσταση των ιατρών του ΕΣΥ και τι περικοπές υπέστησαν;
 
Ναι, υπάρχουν και σε αυτό τον τομέα επίορκοι. Είναι χρέος μας να καταγγέλλουμε κάθε περίπτωση που πέφτει στην αντίληψη μας. It takes two to tango, ελληνιστί έχουμε και εμείς την ευθύνη μας για τυχόν παράνομο χρηματισμό.
 
Κάθε απόγευμα κρεμόμαστε από τα χείλη του καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα, αυτού του λαμπρού επιστήμονα και εξαίρετου ανθρώπου. Τυγχάνει να τον γνωρίζω επαγγελματικώς, αφού εργάζομαι στην ιατρική ενημέρωση τα τελευταία 29 χρόνια.
 
Δημόσιο σχολείο τελείωσε, από το δημόσιο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθήνας αποφοίτησε και το ίδιο τώρα υπηρετεί ως πανεπιστημιακός διδάσκαλος. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένας παχυλά αμειβόμενος ιδιώτης ιατρός.
 
Ναι, ως σύζυγος νοσηλεύτριας νοσοκομείου ΕΣΥ, δεν μπορεί να είμαι αντικειμενικός. Έχοντας 3 επιβεβαιωμένα περιστατικά και προσωπικό σε καραντίνα, τόσο η ίδια όσο και οι άλλοι συνάδελφοί της δεν μπορεί να πάρει την άδεια ειδικού σκοπού για γονείς τέκνου <15 ετών. Είναι βεβαίως επιλογή τους να δουλεύουν στον δημόσιο τομέα. Αλήθεια άραγε, θα θέλαμε να είμαστε στην θέση τους και να ερχόμαστε σε επαφή με τον ιό;
 
Φίλοι μου, εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα. Έχω ωφεληθεί επαρκώς από αυτόν. Ωστόσο, δεν τολμώ να ισχυριστώ ότι υπάρχει μία γραμμή που διαχωρίζει τους καλούς (ιδιωτικός τομέας) από τους κακούς (δημόσιος τομέας). Όλα εξαρτώνται από την συνείδηση του καθενός.
 
Χωρίς αμφιβολία το χειροκρότημα στις 9:00 το βράδυ κάθε Κυριακής από τα μπαλκόνια, μπορεί να χαρακτηριστεί και ως “αμερικανιά”. Δεν πειράζει. Ας πούμε με τον συγκεκριμένο τρόπο ένα μικρό ευχαριστώ  σε αυτούς τους ουμανιστές. Δεν ξέρετε πόσο ανάγκη το έχουν.
                                                                                                                                                               Καλή αντάμωση το καλοκαίρι στο όμορφο χωριό μας
 
                                 Με εκτίμηση
 
                            Γιάννης Κορμέντζας